Leef je mee?

Vol hoofd

Ken je dat? Dat je hoofd zó vol zit, dat je eigenlijk niet eens kunt vertellen waar het zo vol mee zit?

Dat heb ik nu dus. Mijn eerste twee werkdagen als kleuterjuf voor de klas zitten erop. En ook al start ik met een klein groepje, toch merk ik dat het veel vergt in mijn hoofd. Alles nieuw, alles overdenken, plannen, structuur bieden. En vooral omdat voor de kinderen ook alles nieuw is. Een nieuwe omgeving, nieuwe juf, nieuwe verwachtingen op school. Juist deze kinderen moeten alles nog leren. Dat je, als de juf zegt dat jij je jas aan gaat trekken, je niet luidkeels “nee” hoeft te roepen en dwars met je armen over elkaar kunt gaan zitten. Dat als de juf de naam van één kind noemt, dat jij dan niet samen met alle andere kinderen ook direct opstaat om iets te gaan doen. Dat als de juf zegt dat we gaan opruimen, je niet eindeloos door blijft spelen of snel naar de wc vlucht, maar dat er ook van jou iets wordt verwacht. Kleuter zijn, pfoe die eisen zijn best zwaar 😉 .

En als de juf zegt dat alle kinderen op hun stoel gaan zitten, dan zit je samen met de kinderen naast jou, netjes op je stoel. Maar als kind X tegenover je dan bedenkt dat op de grond rollen ook erg leuk is? Tja, dan bedenk jij: “heé, dat kan ik ook!” En juf begint weer van voor af aan…

Haha en zo kan ik nog wel even doorgaan. Gelukkig kreeg ik van het kind dat luidkeels “NEE” riep, een half uur later spontaan een kusje op mijn wang.

Dat vind ik nou zo geweldig aan deze doelgroep. ‘Wat ik bedenk, dat doe ik!’ Ongeacht wat een ander daar van denkt of vindt. (Vind ik als juf op het moment zelf niet altijd zo leuk hoor, haha!)

Op dit moment zit ik ook nog in de overgangsfase van mijn werk. Ik werk nu 2 dagen als kleuterjuf en 2 middagen als pedagogisch medewerkster op de BSO. Dit is niet op dezelfde basisschool en dat is ook goed, anders zou het voor de kinderen heel verwarrend zijn. Voor mij betekent dit dat ik vanmiddag weer naar de BSO ga en mij op de kinderen van groep 5 t/m 8 richt, terwijl ik de afgelopen dagen alleen maar drie- en vierjarigen heb gehad. Die diversiteit houdt je fris en scherp 🙂
En het voordeel voor mij is dat ik deze ochtend heb om even bij te komen, want die heb ik heel hard nodig! 😉 haha

Vanmorgen zonder tijdslimiet kunnen opstaan, douchen, ontbijten en daarna lekker een halfuur gewandeld in de zon. Ze zeggen wel eens: “wandelen is de haast uit je hoofd halen en kijken wat er over blijft” en met dat motto ging ik op weg. Even geen nieuwe informatie opnemen, maar alle flarden van de afgelopen dagen voorbij laten komen en zo wat meer rust creëren. Van te voren dacht ik dat ik tijdens de wandeling van alles op een rijtje zou zetten, maar uiteindelijk kwamen er alleen flarden van de gebeurtenissen. En dat is ook prima, blijkbaar had mijn hoofd dit even nodig ;-).

Nu dus even een deel van mijn hoofd leeg-‘geschreven’ en daarna sluit ik de laptop snel weer af. Even offline verder in mijn bubbel tot ik vanmiddag weer gezellig paraat sta voor de bovenbouwers :).

Fijne dag allemaal!

1 Reactie

  1. Haha, heerlijk om te lezen, maar ook precies de reden dat ik nooit voor lesgeven aan kleuters heb gekozen;). Kan me voorstellen dat je hoofd zeker die eerste dagen behoorlijk overliep.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *