Puur en Echt

Terugblik op 2019

Terugkijken… dat hoort toch wel een beetje bij deze tijd van het jaar. Reflecteren op hoe het afgelopen jaar is geweest, de fijne momenten, de moeilijke momenten, je overwinningen en ook de stappen die je wellicht terug moest doen. Misschien mocht je iemand verwelkomen in je familie of heb je juist afscheid moeten nemen… Allemaal onderdelen van het jaar dat nu bijna ten einde is.

Tja… maar hoe reflecteer je, zonder daar bij te stuiten op een berg aan clichés? Nou ja, ik begin gewoon, dan zien we het vanzelf.
Voor de vragen maakte ik gebruik van het voorbeeld van Eline Hoogenboom, zij is als @elinehoogeboom te vinden via Instagram.

Waar kreeg ik het meeste energie van?
Per maand heb ik opgeschreven welke dingen mij energie gaven. Als ik globaal kijk, dan werd ik vooral blij van:

  • Sociale momenten: Een keertje thee drinken met iemand en dan gezellig bijkletsen of iemand beter leren kennen, een familiedag, een uitstapje, afspreken met mensen die ik al veel te lang niet gesproken heb, uit eten en ook: bij oma langsgaan 🙂 .
  • Wandelen en/of buiten zijn: Sinds de zomer heb ik mezelf ten doel gesteld om vaker buiten te zijn en regelmatig even een rondje te wandelen. En echt, die buitenlucht en het daglicht doen zo goed! 😉
  • Fijne muziek: de CD’s van Christian Verwoerd worden hier ‘grijsgedraaid’. Thuis zijn en het huishouden doen, of juist iets voor jezelf doen is zo fijn met mooie muziek op de achtergrond. 😉
  • Zingen: De laatste maanden heb ik meegedaan met het projectkoor Loïs. Zingen is zo fijn, zeker als het samen is, met elkaar tot eer van God. Dankbaar voor deze avonden 😀 .
  • Interactie: In de maand oktober ben ik gestart met mijn blog en sindsdien zijn er steeds meer van jullie met wie ik in contact komt. Echt, ik vind het zo leuk om een berichtje te krijgen of een reactie op een artikel of foto, zo fijn om jullie ook steeds meer te mogen leren kennen. Wat ik hier schrijf en deel is vaak best kwetsbaar en dan is het zo fijn om van JOU iets te horen, dankjewel lieve volger!

Wat had ik dit jaar graag overgeslagen?
Als ik terugblik op dit jaar, dan zijn er zo veel momenten waar ik dankbaar voor ben. Dankbaar voor alles wat mij gegeven is en voor de mensen om mij heen. Natuurlijk zijn er momenten die minder liepen, maar mijn lijstje van wat ik dit jaar graag had overgeslagen is kort en daar ben ik dankbaar voor.

  • Migraine / ziek zijn: Deze twee onderdelen hebben mij het meest belemmerd om te kunnen doen wat ik eigenlijk had willen doen. Dat ik de afgelopen maand 2x ziek was is niet leuk, maar valt in het niet bij alle dagen en weken dit jaar die ik gezond mocht doorkomen.
  • De stress/ spanning voorafgaand aan de wortelkanaalbehandeling en soms voorafgaan aan mijn werk: Die eerste is een open deur, maar daar heb ik echt tijd aan verspild. Waarom kan ik die emoties niet even uitzetten voorafgaand aan zo’n moment..?
    Voorafgaand aan mijn werk is gelukkig niet vaak. Ik denk dat dit met name opspeelt als ik drukke weken heb, waardoor mijn hoofd vol zit.
  • Momenten dat ik me alleen voel: Tja… ehh…
    Nee ik ben niet zielig, haha. Maar ja, ik voel me echt wel eens alleen. En dan met name als de stilte en de leegte van ons huis op mij afkomt.
    Hier zal ik vast nog wel eens een blogje aan wijden, als hier oren voor zijn. Maar omwille van het lange verhaal kort houden… 😉 hihi je snapt ‘m vast wel.

Van welke momenten met welke mensen heb ik het meest genoten?
Dit zijn echt ontelbaar veel momenten, met heel veel mensen. Wat fijn om zo veel mensen om je heen te mogen hebben. Als ik terugkijk naar een jaar eerder dan ben ik zo dankbaar met wat ik dit jaar allemaal heb kunnen ondernemen. Dat ik aan zo veel dingen mee kon doen en dat ik de energie had om weer naar verjaardagen en uitstapjes te gaan. In de tijd van mijn eetstoornis en de therapie was ik niet in staat om aan al deze dingen mee te doen. De stoornis isoleerde mij en zorgde ervoor dat ik meer alleen kwam te staan. Ik had er simpelweg de energie niet voor en juist verjaardagen en sociale momenten gaan gepaard met eten. Voor mij was het destijds niet haalbaar om mee te gaan en juist daarom ben ik nu zo dankbaar voor wat ik allemaal weer kan en mag doen!

Wanneer had ik het gevoel dat ik tot mijn bestemming kwam?
In het afgelopen jaar voelde ik me het beste tot mijn recht komen,

  • Als het meisje dat ik 1-op-1-begeleiding gaf, op mij afvloog en haar ogen straalden als ze mij zag.
  • Als ik oma mee er-op-uit nam naar een verjaardag, de dierentuin, om een hapje te eten of voor een boodschap. Zo mooi om te zien hoe dankbaar ze is en die momenten samen zijn zo waardevol!
  • Als ik een kwetsbare, open en eerlijke blog schreef en de interactie die ik daarbij had met mijn volgers.
  • Als ik voor specifiek één kind iets kan betekenen: écht luisteren naar een kind.
  • Tijdens een bepaalde dienst in de kerk dit jaar, die voor mij heel waardevol was en mij nog een tijdlang bezighield.
  • Als ik door middel van mijn blog mag getuigen, van het werk van God, omdat ik niet voor mijzelf wil werken, maar Hem de eer wil geven.

Wat kostte moeite, maar gaf me wel voldoening?
Sommige middagen op de BSO hebben mij best wat moeite gekost. Met name voorafgaand kon ik er wel eens tegenop zien, maar uiteindelijk gaf het dan toch zeker voldoening.
Daarnaast is ook ‘grenzen aangeven’ een thema wat ik best heel lastig vind, maar wat wel enorm oplucht als ik dan toch een bepaald iets heb aangegeven.

Laatst las ik de zin: “Als je te maken hebt met onvervulde verlangens, probeer dan een ander te geven wat je zelf graag wilt ontvangen” .
Met het oog op wat ik hierboven al beschreef bij het punt ‘alleen voelen’, ben ik deze zomer gestart met het volgende: iedere week ga ik één keer naar mijn oma. In het voorjaar van 2019 is mijn opa na ruim 60 jaar huwelijk overleden, mijn oma is daardoor alleen achter gebleven.
In plaats van dat ik mij soms alleen kan voelen, kies ik ervoor om iemand anders te bezoeken die zich eenzaam voelt en aan wie ik gezelschap kan bieden (van slachtoffer, naar kracht). Dit is iets wat ik voor oma kan doen.
Samen een spelletje, een boodschap, ik neem haar mee naar een verjaardag of familiedag, of ik kom gewoon even een kopje thee drinken. Het hoeft niet gek, het hoeft niet duur, samen zijn is goed. Ik ben dankbaar dat ik dit op mij heb kunnen nemen. Ja, soms is mijn week vol, is het passen en meten, maar we kunnen altijd wel doorgaan en druk zijn. En wanneer krijgen we tijd en oog voor mensen die het nodig hebben? Als het te laat is en als het niet meer kan. Mede daarom ben ik dankbaar voor de niet leuke, maar wel leerzame periode die achter mij ligt. Waarin ik heb geleerd dat het niet gaat om geld, goed, werk, carrière, je zaken op orde hebben, enzovoorts. Juist deze ervaringen maken ons leven zo waardevol. Er echt kunnen zijn voor een ander. En nee, ik wil hiermee niet laten zien dat ik een goede daad doe, of hoe je het ook zou kunnen interpreteren. Ik zou me juist moeten schamen hoe lang ik al door geraasd ben, zonder tijd vrij te maken en echte aandacht te hebben. Ik doe dit niet in eigen kracht…

Toch laat ook dit mij weer inzien dat geven zo veel meer waard is dan ontvangen. En dat – als ik focus op wat ik wél heb – er zo ontzettend veel redenen zijn om dankbaar te zijn. Er is er Eén aan Wie alle dank en eer toekomt!

Omwille van de lengte en leesbaarheid een beknopt overzicht van het jaar. 😉
Mocht jij benieuwd zijn naar één van de thema’s die ik benoemd heb, of denk je dat ik bepaalde thema’s nog wel verder kan toelichten? Heb je andere vragen? Let me know! Vind ik leuk :).
Want ik word blij van interactie, weet je nog? Ja ook met jou! Ik kijk uit naar jouw reactie! 😉

1 Reactie

  1. Vooral die momenten die je beschrijft waarop je het gevoel had dat je tot je bestemming kwam, vind ik heel mooi. En heel waardevol en lief wat je voor en met je oma doet. Goed voor jullie allebei;).
    Ik wens je een mooie avond vanavond en Gods kracht voor 2020.

Geef een reactie