Leef je mee?

Smartphone | een verdovend middel?

Hoort een smartphone eigenlijk ook niet bij de categorie ‘verdovende middelen’?

Het lijkt wel alsof onze geest/ ons denken verdoofd wordt. Altijd is er iets wat afleiding biedt van de werkelijkheid.
Maar ondertussen glipt de tijd, de realiteit, ons leven aan ons voorbij.

Na een drukke dag gunnen we onszelf “een momentje rust”.
Rust? Of even een andere werkelijkheid?
“Even niets hoeven”.
Maar komen we daar daadwerkelijk van tot rust?
Is een schermpje echt ontspannend?
Ons lichaam lijkt rust te hebben, maar ondertussen krijgen onze ogen, oren en hersenen zó veel prikkels te verwerken… heet dat rust?
We raken steeds verder van onszelf verwijderd.
We weten niet meer wat/hoe we ons écht voelen.

We schakelen onszelf uit.
Maar niet door een keer vroeg naar bed te gaan,
of een keer lekker doelloos uit het raam te staren.
Nee, we stompen onszelf af.
De werkelijkheid glipt voorbij, terwijl we ons blindstaren op een scherm.

Als ik online zoek op ‘definitie verdovend middel’, dan kom ik op twee uitleggingen:
1. anesteheticum: stof die een toestand van gevoelloosheid veroorzaakt
2. drug: middel dat verslaving kan veroorzaken

Als we eerlijk zijn, voldoet een smartphone dan niet aan beide definities?
Het zorgt ervoor dat we minder responsief op onze omgeving reageren en voor we het goed en wel beseffen, zijn we meer tijd kwijt aan onze smartphone dan we eigenlijk zouden willen.
We lijken bijna niet meer zonder te kunnen.

De echte levenslessen, levenswijsheid, leer je die online?
Welke essentiële dingen heb jij via een scherm geleerd?
Waar vul jij je hoofd en je tijd mee?

Zien we Gods hand nog in de ‘kleine’ wonderlijke dingen?
Of leven we daar aan voorbij? Opgaand in de digitale wereld.
Hebben we nog tijd voor God? Of zijn we te druk?

Als ik eerlijk ben, ga ik er te veel en te vaak in op.
Ook ik gun mezelf wel eens zo’n ‘rustmomentje’.
Sinds de 40 dagen-tijd ben ik mij er wel meer van bewust wanneer ik mijn telefoon pak.
Liever pak ik dan even een boek, tijdschrift of ga een rondje wandelen. Want dat geeft meer rust en achteraf heb ik het gevoel dat ik echt iets heb gedaan. Hoe vaak pak ik mijn telefoon en bedenk me aan het eind van de avond: “wat heb ik nu eigenlijk gedaan vanavond?
En wat sluipt het er ook weer makkelijk in…

Zo’n smartphone… ik heb er een haat-liefde verhouding mee.
Zeker in deze tijd is het fijn om contact te kunnen onderhouden met familie, vrienden, collega’s. Maar tegelijk rooft zo’n ding zoveel aandacht, oprechte aandacht weg.

Daarnaast kunnen we ons afvragen of we door alle drukte heen nog wel stil worden en luisteren.
Wanneer zijn we echt helemaal stil, zonder dat we onze telefoon, tablet of laptop erbij pakken? Nemen we nog de tijd om stil te worden?
Naast onze stille tijd, gedurende de dag?
Hoe kan ik Zijn stem horen als ik niet stil wordt… als mijn aandacht continu wordt opgeslokt?

1 Reactie

  1. Volgens mij kan uiteindelijk alles een verdovend middel/verslaving worden. Dat kan ook voor ogenschijnlijk gezonde dingen (zoals sporten) gelden. Het is daarom alleen maar goed dat je je ervan bewust bent, denk ik. Ik vind het mooi om je ‘zoektocht’ hierin te lezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *