Puur en Echt

Glunderend blunderen

Ik betwijfel of datgene waar je het meest van leert in je leven ‘school’ is.
Nee – daarmee wil ik niet tekort doen aan de waarde van het onderwijs, maar de echte levenslessen leer je doorgaans niet uit een wiskundeboek, right?

Toch herinner ik mij een leraar op het MBO die bij de lessen over sport- en spelbegeleiding ons leerde dat één van de belangrijkste dingen die we zouden moeten kunnen, “stralend falen en glunderend blunderen” is.

Ooit liep ik als onzeker schoolmeisje in de McDonalds langs een tafel vol jongens rond mijn leeftijd. Blijkbaar was de vloer daar glad, want ik ging volledig onderuit en belandde vol op m’n kont. Met een hoofd nog roder dan een tomaat wist ik niet hoe snel ik overeind moest komen en wilde ik het liefst onzichtbaar bij mijn tafeltje komen.

Als ik er nu aan terugdenk, vraag ik me af waarom ik niet gewoon keihard in lachen ben uitgebarsten? Dat breekt de spanning, breekt het ijs, heeft iedereen lol en weer wat leuks te vertellen op de volgende verjaardag.

Waarom lijkt zoiets bij jezelf om door de grond te zakken, terwijl als je het ziet of hoort van een ander, je de tranen in je ogen lacht?

Inmiddels ben ik gelukkig al een stuk milder voor mezelf geworden en één van de dingen die mij daarin nog steeds helpt is het volgende:

Het belangrijkste dat je ‘moet’ kunnen is:
stralend falen en glunderen blunderen.

Als ik mijzelf zo onzichtbaar mogelijk wil maken en als elke tijd en ruimte die ik inneem naar mijn oordeel ‘te veel’ is, dan is zo’n ‘fout’ bijna onvergeeflijk en om je flink over te schamen.
Maar hé, wie heeft daar iets aan? Jij niet, ik niet, je collega, buurvrouw en broertje niet. Die voorbijganger, medepassagier, partner of medestudent? Niemand heeft er voordeel van!

En daarbij: wat zijn wij voor een voorbeeld als we zogenaamd alles wat we laten zien ‘perfect’ kunnen? Want hé, dat wat je niet kan, laat je natuurlijk ook niet zien.

“Maar ik bedacht vandaag ineens
dat wat je niet doet je ook nooit zal lukken.”

Matthijn Buwalda – Vuur

Maar zeg eens eerlijk: welke persoon vind jij leuker, ‘echter’; wie bewonder je meer?
Die jaloersmakende jongedame met een perfecte feed aan prachtige plaatjes, fantastische foto’s van memorabele momenten?
Of iemand die ook laat zien dat dingen soms minder gaan, de kwetsbare kanten toont?

Dus: welke beeld laat jij aan anderen zien?
En welke boodschap geef je op die manier aan anderen mee?

Ik wil je uitdagen om een niet perfect moment te delen. Een grote blunder, waar je (inmiddels) heel hard om kan lachen, of juist waar je je stiekem nog voor schaamt, een faalmoment waarbij iets totaal niet verliep zoals je wilde, of… vul zelf maar in! Stuur hem in een reactie op mijn Instagrampost, of plaats ‘m zelf met de hashtags: #stralendfalen en #glunderendblunderen
Ik kijk er nu al naar uit! 😉 😀

Mislukken is zoveel leuker dan nooit proberen!

1 Reactie

  1. Mooie termen, stralend falen en glunderend blunderen. Hoewel je als je stralend faalt natuurlijk al niet meer faalt, bedenk ik net. Nadenker;).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *