Leef je mee?

Afhankelijk van… mijn smartphone?

Hoe vaak gebeurt het niet per dag? Je hebt een moment dat je even moet wachten of je bedenkt wat je als eerst zult gaan doen.
Ondertussen pak je ‘even’ je smartphone, maar voor je ‘m uiteindelijk weglegt is er al snel een kwartier, halfuur of zelfs een uur voorbij!
Ik weet natuurlijk niet hoe jij dit ervaart, maar zelf baal ik daar nog wel eens van. Hoeveel tijd gaat er ongemerkt niet in die stomme telefoon zitten?
Tijd die ik veel nuttiger had kunnen besteden, of gewoon om even iets te doen wat écht ontspanning geeft, iets voor mezelf of afspreken met een vriendin. In plaats daarvan blijf ik scrollen door Instagram, kijkend naar gesponsorde influencer-plaatjes van ‘zogenaamd perfecte momenten’, tja…

Tegelijkertijd is onze telefoon ook niet meer weg te denken. Niet per se om te bellen, maar voornamelijk voor: navigatie, om te kijken tot hoe laat die winkel ook al weer open was, rekenmachine, rekening checken, appen, contact onderhouden, fototoestel en muziekspeler. Ideaal eigenlijk hè?

Maar: hoe vind je nu de balans tussen het gebruik van je telefoon en er niet hele dagen mee bezig zijn? Hoe leef jíj met je telefoon, in plaats van dat je wordt geleefd door je telefoon?

Zelf heb ik bijvoorbeeld de volgende ‘schermregels’ voor mezelf opgesteld. Haha – klinkt wel pedagogisch, vind je niet?
Eén dag per week ben ik helemaal offline. Voor mij is dat de zondag, omdat ik vind dat ik die dag mijn telefoon niet nodig heb. Ik weet echt wel hoe laat de kerk begint, hoef geen rekeningen te betalen en contact op die dag verloopt in real-life. Wil ik dus iets afspreken voor die dag, dan moet ik dat op een andere dag doen. En dat geeft rust! Even geen onnodige prikkels en alle gemiste berichtjes/ updates staan er de volgende dag ook nog! En zo veel mis je nu ook weer niet in één dag, ook al denk je vooraf van wel.
Voor mij is dit echt een oplaad-dag. In het begin moest ik soms wel even afzien, maar nu ik het mezelf aangewend heb, wil ik echt niet meer anders.

Ik baalde er ook van dat ik ’s ochtends als eerste mijn telefoon pakte.
Ik wil helemaal niet dat dat het eerste is waar ik mee bezig ben.
En daarnaast: als je op wilt schieten, sta je direct met 2-0 achter!
Voor mij geldt daarom de regel: éérst ontbijt en stille tijd.
’s Avonds gaat mijn telefoon in vliegtuigmodus in mijn nachtkastje en blijft daar liggen tot ik heb ontbeten en uit de Bijbel heb gelezen. (Hoge uitzondering daargelaten als ik bijvoorbeeld ’s ochtends pas hoor of mijn dienst op het werk nodig is, maar dan is het echt alleen daarvoor).
Nee, dat vond ik niet direct makkelijk – en nog steeds niet altijd – maar het geeft wel rust. Dat eerste halfuur van de dag offline, heerlijk.
Tenslotte gaat mijn telefoon in mijn tas als ik aan het werk ben, waardoor ik automatisch offline ben. Heb je direct nog wat te lezen achteraf 😉 .

Toch ben ik – zeker op dagen dat ik thuis ben – nog meer met m’n telefoon bezig dan ik zou willen. Ik ben nu heel benieuwd hoe jij omgaat met je smartphone! Heb je bepaalde ‘regels’ qua schermtijd/telefoongebruik?
En heb je nog tips om minder afhankelijk te zijn van je telefoon of er minder mee bezig te zijn!?
Let me know! Ik ben benieuwd. 😀

2 Reacties

  1. Herkenbare ‘struggle’. Mooie regels heb jij opgesteld. Ik heb sowieso geen meldingen meer aan staan. Alleen appjes zie ik in de bovenbalk verschijnen. Verder geen meldingen van Instagram o.i.d. Geluid van mijn telefoon staat ook altijd uit.
    Maar ja, je zit er inderdaad zo weer veel te lang op. Wat ik trouwens ook wel een lastige vind: voor mijn blog wil ik wel online zijn en reageren op anderen e.d. Maar ja, dat kost tijd. Eerst zat ik (veel te) vaak online. Nu probeer ik twee of drie momenten per dag te kiezen. Bevalt mij prima.

    1. Annemieke zegt:

      Oh slim! Die meldingen is ook een goede tip! Hier staan er nog te veel meldingen aan. Niet persé met geluid, maar wel in die balk. Als je dan voor het één je telefoon pakt, ben je zo al weer afgeleid door iets anders uit die bovenbalk.
      Dus daar ga ik wat mee doen!

      En dat van de blog. Dat herken ik. Ik wil ook graag reageren en interactie aangaan, maar tegelijkertijd moet dit niet ten koste gaan van ‘het echte leven’ om het maar even zo te noemen 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *